89/10/07
ای ستاره،
باورت نمی شود !
اینجا سکوت به اندازه مرگ ساکت است
غرور تشنه خاک یخ زده است
باغ بی ترانه ی زرد پژمرده است
ساقه های سبز آشتی شکسته است
لاله های سرخ دوستی فسرده است
غنچه ها نو رس امید
لب به خنده وا نکرده مرده است
ای ستاره
دو باره فریاد کن
بغض افتاب هنوز نشکسته است !
نوشته شده توسط سعید رحیم زاده در ساعت 21 | لینک
|
