88/12/01
چشمهایت
بگذار عاشق باشند
برای انسانهای بی فصل
انسانهای عریان خوشبخت
برای کسانی که در قاب کوچک نمیگنجند
و باور کن
این خیل آدمها
چشم و چراغ غمگینی هستند
که فقط لبخند می زنند
در بلندای آرزو هایت اوج بگیر
باصلابت
و از بلندی ها
به نام
یا بی نام
پرنده را صدا کن .
نوشته شده توسط سعید رحیم زاده در ساعت 23 | لینک
|
