تبليغاتX
رویش - انتظار ... انتظار
به دل انبوه خواهش هاست ، می دانم که میدانی

در شانه های راه . . .

گم کرده ام ترا –

ای بخت واژگون من –

آی اشنای راه . . .

گفتی :

بمان ! . . 

بهار دگر

          سبز می شود

با صد آسمان ستاره

سرخ و سپید عشق

ماندم !

ولی چه سود ؟!

ماندم ولی چه سود

چشمم به خون نشست و –

          ندیدم

                   ستاره ای 

نوشته شده توسط سعید رحیم زاده  در ساعت 20 | لینک  |