تبليغاتX
رویش - گریه کن آرام
به دل انبوه خواهش هاست ، می دانم که میدانی

گریه کن

با زبان گویای سکوت

که قامت بلند کلام

در اعماق چشمان اندوه

به قطره یی که نفس می زند

درون صدف

یک چشمه از درون دل است

که دیگر مجال ماندن نمی دهد

----------------------------------

توفان گریه است

          گلویم

کجاست شانه تو

جانم ترا صدا کرده ست

در حفره های حنجره

بیا

که حس خیس باران

          عشق است

نوشته شده توسط سعید رحیم زاده  در ساعت 0 | لینک