87/06/26
تقويم را ورق مي زنم
تا نبض زندگيم
روزهاي از دست رفته ام را
درشمارش عمرم چكه كند .
التهاب قلبم مي چرخد
و با اين همه سال
و من
تو را
ابر و عطر ياس را
سنگ را صبور
تا كنار چشمۀ تو در دلم شكوفه مي كنم .
و ماه تكيده و آرام
كه در چشمهاي زيباي تو عبور مي كند
مهر تازه اي در سيماي عمرم
رخنه بر زمزمه جاري جانم مي كند .
تو مرا . . .
به گفتن واژه هايي
از جنس عشق وا داشتي .
نوشته شده توسط سعید رحیم زاده در ساعت 0 | لینک
|
