87/04/30
اندام تو
تلاطم موج بود
تا دريايي آغوشت
كه از نردبان آرزو هايم
بر آن سقوط كردم
در ميخانه قلبم
تسليم زني شدم
كه از جام هاي او
اندام عريانم سيراب مي شد . . .
من عريان
ميزبان بلور ماه شدم
كه درجامه اي به رنگ مهتاب
با سروده هاي سرشار از بلوغم
درريشه هاي معني رشد ، سبزمي شد . . .
نوشته شده توسط سعید رحیم زاده در ساعت 22 | لینک
