تبليغاتX
رویش - رویش (1)
به دل انبوه خواهش هاست ، می دانم که میدانی

نجابت زیستن

ضمیرمکرر خاک را

با دستهای ملتهب

به چیدن خورشید

فرا می خواند  ،

 

ترا به مهمانی آفتاب می برم

با بوسه های عمیق

که رخوت شیرین یک رویاست

برای آرامش ،

آنچنان در تو مکث میکنم

تا حضور مسلم معجزه را

در مردانگی بازوانم

          باور کنم .

نوشته شده توسط سعید رحیم زاده  در ساعت 0 | لینک  |