86/08/06
نجابت زیستن
ضمیرمکرر خاک را
با دستهای ملتهب
به چیدن خورشید
فرا می خواند ،
ترا به مهمانی آفتاب می برم
با بوسه های عمیق
که رخوت شیرین یک رویاست
برای آرامش ،
آنچنان در تو مکث میکنم
تا حضور مسلم معجزه را
در مردانگی بازوانم
باور کنم .
نوشته شده توسط سعید رحیم زاده در ساعت 0 |
لینک
|