تبليغاتX
رویش - کبوتر
به دل انبوه خواهش هاست ، می دانم که میدانی

دلم پر شور

            شور انگیز ،

درون بطن بی پروای  

                       ش

                        ه

                        و

                        ت

                        ن

                        ا

                        ک

به رویایی که  میلغزاندم  بستر ،

پناه بوسه های گرم ،

                       بی پایان . . .

فضای روشن از آرامش مهتاب  ،

زلالی تر مرا سرشار

فرا می گیردم آغوش گرم تو .

. . . . . !

هوای تازه  پرواز ،

درون پیکری زیبا ،

اتاق خالی  مادر !

تو با آن سینه های کوچکت غوغایی از رویای بی پایان شوق انگیز

بلوغ دیگری برچشمهایم میزدی فریاد

ترا آغوش بود و بستری نرم

هوس می سوخت در جانم عطشناک  

عطش فرجام یک رویاست .

. . . . . !

ومن امروز

طنین تشنگی ها یم درون واژه های گنگ 

سراب نقره ای بر کاغذ رویا ست

دوباره . . .

قلم اسرار دل را در سبو گمگشته می سازد .

و فردا من

درون ساعت ابهام

میان  فرصتی معلوم   

فضای روشن آئینه را تکرار خواهم کرد .

نوشته شده توسط سعید رحیم زاده  در ساعت 23 | لینک  |