تبليغاتX
رویش - وقتی صداقتم را باور کنی آفتابی در دلم روشن میشود به عظمت ایمان
به دل انبوه خواهش هاست ، می دانم که میدانی

در برابر اندام تو

احترام قيام مي كند ،

ونگاه . . . !

بي تاب به ماه تمام

در انديشه كوچ واژه ها

به رسم هديه

خنده بر لب مي نشاند .

در جاده آشنائي تو

ستاره ستاره

از بالاي نگاه

پايين مي ايد.

سلام :

سيماي ماه

دل كه با دستانت همراه مي شود

نوربر سر انگشتانم مي تابد

آسمان درشامگاه

سفر به بامداد

سكوي بيقراري ، قرارمن است .

از گرماي بودن تو

تا سرماي تن من

هر جايي كه مكثي داشتيم

پلك ميزنم !

پرواز را تنها خاطره ماندني ست

از آغوش خاك مادر

تا همگامي آسمان

عليك آفتاب . . .

از دير هنگام ، شب

تا بامداد ، بيگاه

سراسيمه

در چار چوب در

بيتاب ايستاده ام.

خاطره اي هميشه با ماست

كه زمين اين چنين

روزها

ماهها

و سالها

در فكر خود به خاك مي پيچد

باري . . .

دلكش ترين اطراقگاه فردايمان را

شقايق ها سر فرود مي آورند .

عزيزم

اگاه باش باتو

بهشت به زمين آمد

به قيمت يك سيب !

اين متن شعرتوسط انجمن شاعران ( ارشاد اسلامي ) ثبت شده است

سعيد رحيم زاده

نوشته شده توسط سعید رحیم زاده  در ساعت 2 | لینک  |