تبليغاتX
رویش - بوسه ( تقدیم به تو )
به دل انبوه خواهش هاست ، می دانم که میدانی

بوسه های تو

تمام تشنگی های لبم را شبنمی افتاده می ماند ،

از آن لبهای گرم تو

وجودم را به پیمان عطش پیمانه می سنجم

مرا در حسرت لبها و آغوشت ، به باغ خلوت رویای فرداها  ، به رویایی که  میلغزاندم   بر بستر خاموش تنهایی ، هزاران راز  ً چون گل بر دلم با ریشه میکارم .

می توان

میتوانم در پناه بوسه های گرم ،  

                                    بی پایان . . .

چون بلم درخلوت آرام دریا راند ، یا که در آرامش مهتاب ، در نشاطی مست ، بر تن هذیان شب خوابید .

آه می سوزد تنم از بوسه های تو

من در این گود سیاه و سرد طوفانی ، جستجوی گوهری دارم .

نازنینم

بوسه ایی دیگر

پیکر افسرده ام  روشن ، روی گام کند و سنگینم ، میزنم طوفان ، تا بگیرم زاد روز زندگی را از دهان مرگ .

در تلاش بوسه ایی از تو

ره گذار مقصد فردای روشن را ، میتوانم از شب کوتاه و هول انگیز ،  روز دیگر گونه ایی را چون سحر سازم  .

ای لبت خاموش 

          لب فرو بسته ولی ، 

من به ایمای  دل بی تاب تو خو کرده ام ،

                     بوسه ایی دیگر 

                              تنگ در آغوش

                                         تشنگی را بر تنم  بازآور . 

( به خاطر یک بوسه  )    تقدیم به تو . . .

نوشته شده توسط سعید رحیم زاده  در ساعت 21 | لینک  |