تبليغاتX
رویش - به یاد خاطرات سال 60
به دل انبوه خواهش هاست ، می دانم که میدانی

                  اعدام

عزابِ چوبه هاي دار

عزابِ ساعت اعدام

و زخمي از خيانتها

سكوت مرگ بار لحظه ايي گمنام

كه شب با ميل بلعيدن

درون واحه ايي خالي

هم آوايي وحشت بر تن مرگ است

 

حجاي خالي فردا

درون گرد باد شب شكست آرام

كويرآسمان خاليست

سكوت وهم انگيزي كه ميگويد

درون پيله شب لحظه تنهاييت پيداست

تنم را مي گزد سرما

 

اجاق دردهاي تازه ايي را ميكنم روشن

بلور خاطرات رفته ايي را مي گذارم در كنار هم

تمام شب

ورقها مي خورد دفتر

ميان برزخ پاهاي آويزان من تا خاك   

نماد راستين عدل را جاييست ؟

نميدانم

چرا هرگز صدايي از دل فردا نمي خيزد

ولي دستي طناب دار مي بافد

و تار نازك انديشه ام را مي كشد آرام

 

هنوز

حصه آتش سرد

پيكر شبانه از هيكل مرگ

در خيالم آن شب چيره هنوز

مي نويسد ظلمت

مي نويسم روشن

نوشته شده توسط سعید رحیم زاده  در ساعت 0 | لینک  |