90/11/25
این روزها ، چقدر حرف کم می آورم !
گاهی تمام خودم را بر میدارم
می روم در نا کجا آباد
ولو می شوم در خودم
می افتم از خاک .
در سقف تخیلاتم
از ستون افکارم آویزان می شوم
و آنگاه در کوچه های خاطره ام
به انزوای یک سکوت پناه می برم .
...
....
روزها که بگذرد
کنار تو
تمام غمهایم را --
-- با وجب که نه !
اندازه همین شعر کوتاه خواهم کرد .
نوشته شده توسط سعید رحیم زاده در ساعت 21 | لینک
|
